II. Καϊρουάν – Ντούζ και το ταξίδι συνεχίζεται προς το νότο

Amphitheater, El Jem

Το επόμενο πρωί ξύπνησα πολύ δύσκολα. Η ταλαιπωρία κατά το ταξίδι της προηγούμενης ημέρας καθώς και οι λίγες ώρες ύπνου με οδήγησαστο να μην μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι μου. Βέβαια το να ταξιδεύω με τουριστικό γραφείο σημαίνει να ακολουθώ και το πρόγραμμα, το πρόγραμμα που εκείνη τη στιγμή έλεγε πρωϊνό μπουφέ!! Σηκώθηκα λοιπόν και μετά από λίγο συνάντησα το υπόλοιπο γκρουπ στην αίθουσα εστίασης. Ένα τεράστιος μπουφές είχε στηθεί και τα πλούσια εδέσματά του διασφάλισαν την ενέργεια που θα χρειαζόμασταν για την δύσκολη εκείνη μέρα. Το πρόγραμμα βλέπετε για εκείνο το Σάββατο, προέβλεπε την κάθοδο μας προς το νότο της Τυνησίας και πιο συγκεκριμένα για την πόλη Ντουζ. Στη διαδρομή θα κάναμε κάποιες στάσεις, αλλά γενικά το ταξίδι θα ήταν πολύωρο και στην Ντουζ δε θα φτάναμε παρά μόνο μετά που θα είχε νυχτώσει. Έτσι δεν χαρήκαμε πολύ το ιδιαίτερα όμορφο ξενοδοχείο La Kasbah, παρά μόνο για λίγο όταν βουτήξαμε στην πισίνα του.

Hotel La Kasbah, Καϊρουάν

Σύντομα καθόμασταν στο λεωφορείο με προορισμό μια από τις νότιες πόλεις της Τυνησίας, την Ντούζ. Ήθελα, για να είμαι ειλικρινής, να καθόμουν και άλλο στην Καϊρουαν, αλλά έπρεπε να κάνω υπομονή για όταν θα ξαναπηγαίναμε λίγες μέρες αργότερα. Στη διαδρομή πρόλαβα λίγο να κοιμηθώ ίσα για να ξεκουραστώ λίγο παραπάνω. Εξάλλου η πρώτη στάση που θα κάναμε πλησίαζε και θα ήταν στην πόλη Ελ Τζεμ, όπου θα επισκεπτόμασταν και το εντυπωσιακό της αξιοθέατο, το Ρωμαϊκό αμφιθέατρο.

Amphitheater, El Jem

Το χτισμένο περίπου το 238 π.Χ αμφιθέατρο ήταν το τρίτο μεγαλύτερο στο κόσμο, μετά εκείνα την Ρώμης ( Κολοσσαίο ) και της Κάπουα. Οι 35.000 θεατές του διασκέδαζαν βλέποντας θεάματα από αρματοδρομίες μέχρι και μονομαχίες. Μη έχοντας επισκεφτεί ακόμη τότε τη Ρώμη, εντυπωσιάστηκα πολύ από το μέγεθος του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι και η UNESCO το συμπεριέλαβε στη λίστα με τα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ούτε ότι το επέλεξε ο διάσημος σκηνοθέτης Ρίντλεϋ Σκοτ ως σκηνικό στην ταινία του, » The Gladiator «.

Amphitheater, El Jem

Amphitheater, El Jem

Το μνημείο ήταν πολύ καλά διατηρημένο και δημιουργούσε έντονα συναισθήματα. Κάτω από τις εξέδρες ένα δίκτυο στοών και διαδρόμων οδηγούσε στην κεντρική αρένα. Περπατώντας και εμείς σε αυτές τις στοές του και βγαίνοντας στην αρένα, δεν ήθελε πολύ για να αισθανθούμε ότι ήμασταν κομμάτι της ιστορίας, μιας ιστορίας γεμάτης βίαιων και αιματηρών θεαμάτων. Ανεβήκαμε στις εξέδρες του και κοιτούσαμε την αρένα, όπως κάνανε και χιλιάδες χρόνια πριν. Πράγματι ένα αξιοθέατο άξιο επίσκεψης και θαυμασμού. Η δε τιμή εισόδου, μόλις 10 δηνάρια Τυνησίας. Κάναμε και μια σύντομη βόλτα στην μικρή αυτή κωμόπολη, που ήταν αρκετή όμως για να θαυμάσουμε δείγματα Ανατολίτικης αρχιτεκτονικής και τέχνης, έντονα διαφοροποιημένα από την δική μας Ευρωπαϊκής κουλτούρα.

Μου άρεσε πολύ η Ελ Τζεμ με το αμφιθέατρο της, ωστόσο είχαμε δρόμο ακόμη μπροστά μας. Γρήγορα περάσαμε και από την πόλη Σφαξ, καθώς το λεωφορείο διερχόταν από την παραλιακή οδό. Δυστυχώς δεν καθίσαμε καθόλου, αν και φαινόταν ενδιαφέρουσα πόλη. Καθώς προχωρούσαμε το γύρω περιβάλλον σταδιακά άλλαζε. Πηγαίναμε όλο και νοτιότερα και γινόταν πιο ξηρό. Το πετρώδες, έρημο τοπίο κυριαρχούσε και μόνο σποραδικά κάποιοι φοίνικες κάνανε την εμφάνισή τους, μαζί με μερικές καμήλες. Ναι ήμασταν σε ένα άλλο κόσμο.

desert

Και ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ότι βρίσκομαι σε άλλο κόσμο, ένα κόσμο με διαφορετική φύση, χλωρίδα, πανίδα και κουλτούρα από αυτά που ήμουνα συνηθισμένος. Ήμουνα μαγεμένος…

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας κάναμε μια στάση στη Ματμάτα, σε έναν οικισμό τρωγλοδυτών. Μια από τις στάσεις που κάνουν όλα τα ταξιδιωτικά γραφεία που επισκέπτονται την περιοχή. Εκεί οι ντόπιοι ζούνε μέσα σε λαξευμένους στο βράχο χώρους και αποτελούν τουριστικό αξιοθέατο, με το αζημίωτο βέβαια.

troglodytes
troglodytes

Πήγαμε και είδαμε πως ζούνε και μεγαλώνουν τις οικογένειές τους, που κοιμούνται, που τρώνε! Δεν ξέρω για άλλους που έχουν πάει, αλλά προσωπικά δεν μου άρεσε αυτή η εμπορευματοποίηση της φτώχειας αυτών των ανθρώπων.

troglodytes

Σιγά σιγά άρχιζε να σουρουπώνει όταν ξεκινήσαμε για το τελευταίο σκέλος της διαδρομής μας. Η κούραση ήταν περισσότερη από κάθε άλλη φορά, οι εικόνες όμως που βλέπαμε μας αποζημίωναν, παρά το λιγοστό φως. Το τοπίο είχε αλλάξει τελείως. Πλέον δεξιά και αριστερά, όπου κοιτούσαμε βλέπαμε έρημο. Έτσι συνεχίσαμε μέχρι που φτάσαμε μετά από λίγο στην Douz και κατευθείαν πήγαμε στο ξενοδοχείο μας, το El Mouradi. Η κούραση του ταξιδιού, η σκέψη της επόμενης μέρας και η ησυχία της ερήμου ήταν αρκετοί παράγοντες για να κοιμηθώ γαλήνια. Η επόμενη μέρα αναμενόταν υπέροχη…

 

Συνεχίζεται…

 

Πηγή : Wikipedia.com, developtravel.be,

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s