V. Ξανά στο λεωφορείο πηγαίνοντας από την Ντουζ στην Τοζέρ.

Chott el Djerid, Salt lake

Το ήξερα από την προηγούμενη μέρα και η διάθεση μου είχε πέσει. Στο νότο της Τυνησίας είχα βιώσει μοναδικές στιγμές, και είχα γοητευθεί από την έρημο. Η αναχώρηση του γκρουπ προς το βορρά, με πρώτη στάση την πόλη της Τοζέρ ήταν γεγονός και μετά την παραμονή μας στη Ντουζ θα παίρναμε ξανά το λεωφορείο για μια ακόμη κουραστική διαδρομή. Το ξύπνημα, πρωινό πάλι και στα πρόσωπα όλων μας ήταν φανερή η έλλειψη ύπνου. Πήραμε το πρωινό μας στο ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε για τα περίπου 125 χιλιόμετρα που χωρίζουν τις 2 πόλεις. Η διαδρομή είχε ενδιαφέρον καθώς ο δρόμος μας διερχόταν μέσα από την Chott el Djerid την αποξηραμένη λίμνη, που θεωρείται η μεγαλύτερη της ερήμου Σαχάρας. Φανταστείτε μια περιοχή επίπεδη που φτάνει μέχρι τον ορίζοντα, μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι σας, γεμάτη αλάτι.

Chott el Djerid, Salt lake

Είναι ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα που μπορείτε να συναντήσετε, με θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 50 βαθμούς το καλοκαίρι και ετήσια βροχόπτωση που φτάνει στα 100 χιλιοστά. Νερό υπάρχει ελάχιστο ανά σημεία και περισσότερο μπορεί να δείτε μόνο κατά τους χειμερινούς μήνες. Αναφέρομαι πάντα σε πραγματικό νερό, καθώς »ψεύτικο» θα δείτε πάρα πολύ, λόγω των αντικατοπτρισμών που αποτελούν σύνηθες φαινόμενο. Όλοι στο γκρουπ την πατήσαμε, μια που «βλέπαμε» συνέχεια νερόλακκους σε σημεία που απλά δεν υπήρχαν. Λόγω δε του αλατιού δεν υπάρχει ούτε δείγμα χλωρίδας ή πανίδας για χιλιόμετρα. Πραγματικά ένα από τα πιο έρημα μέρη πάνω στη γη. Σε διάφορα σημεία κατά μήκος του δρόμου, βλέπαμε και άλλα τουριστικά γραφεία που σταματούσαν, ώστε να βγάλουν τις απαραίτητες φωτογραφίες οι τουρίστες. Λοφίσκοι με αλάτι υπήρχαν γύρω μας, αποτελώντας έτσι ένα ιδιαίτερο τουριστικό αξιοθέατο. Φτιαγμένα από ανθρώπινο χέρι, αυτά τα »αλατένια» μαυσωλεία βρίσκονται σε όλη τη διαδρομή. Εντύπωση μας έκαναν και οι συγκεντρώσεις κρυστάλλων αλατιού σε διάφορα χρώματα, που δημιουργούσαν μια απόκοσμη εικόνα.

Chott el Djerid

Chott el Djerid

Αφού δροσιστήκαμε στην παρακείμενη καντίνα και βγάλαμε τις φωτογραφίες μας, ανεβήκαμε στο λεωφορείο για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Υπάρχουν αρκετές τέτοιες καντίνες κατά μήκος του δρόμου που εξυπηρετούν ως επί το πλείστον τα διερχόμενα τουριστικά γκρουπ, όπως το δικό μας. Το τοπίο παρέμενε αμετάβλητο στα μάτια μου, καθώς κινούμασταν με ταχύτητα. Παρά το ενδιαφέρον της Chott el Djerid, η κούραση μας είχε καταβάλει. Η διαδρομή, μονότονη μια που η ίδια εικόνα μια απέραντης επίπεδης, ξηρής έκτασης, επαναλαμβανόταν συνεχώς. Ο δρόμος δεν είχε τέλος

Chott el Djerid

όποτε καταλαβαίνετε τον ενθουσιασμό μας όταν επιτέλους φτάσαμε στην πόλη της Τοζέρ. Βέβαια είχαμε ακόμη μια στάση να κάνουμε πριν καταλήξουμε στο ξενοδοχείο μας το Palm Beach Palace Tozeur. Σε λίγο θα επισκεπτόμασταν το μουσείο Dar Cherait. Αποτελεί το μεγαλύτερο ιδιωτικό μουσείο στην Τυνησία και αξίζει πραγματικά να το επισκεφτεί κανείς. Είναι ένα ιδιαίτερα πλούσιο, σε εκθέματα, μουσείο, το καλύτερο που θα δείτε στο νότο της χώρας. Το εισιτήριο που πληρώσαμε ήταν μόνο 3 δηνάρια Τυνησίας, συν 1,5 ακόμη για την χρήση φωτογραφικής μηχανής εντός του χώρου. Αστεία τιμή πραγματικά. 

Dar Cherait Museum

Το μουσείο Dar Cherait στεγάζει συλλογές ισλαμικής τέχνης, με αντικείμενα που προέρχονται από την καθημερινότητα των ανθρώπων της περιοχής και όχι μόνο. Ρούχα, είδη του νοικοκυριού, παραδοσιακά έπιπλα, είναι μερικά μόνο από τα αντικείμενα που εκτίθενται στο μουσείο. Σαφής λοιπόν ο προσανατολισμός στο να προβάλει την παράδοση και την κουλτούρα της Τυνησίας, πράγμα που πετυχαίνει, μέσω των ειδικά διακοσμημένων δωματίων με κούκλες, που απεικονίζουν καθημερινές στιγμές από την προσωπική και κοινωνική ζωή των Τυνήσιων στα παλιότερα χρόνια. 

Dar Cherait Museum

Dar Cherait Museum

Dar Cherait Museum

Σκηνές από τη ζωή στο σπίτι, το σχολείο, το χώρο εργασίας, ζωντανεύουν στα μάτια του ταξιδιώτη μια εποχή που γυρίζει πίσω εκατοντάδες χρόνια. Αισθανθήκαμε να γυρίζουμε πίσω στο χρόνο, σε ένα ταξίδι στη Τυνησία της εποχής εκείνης. Όμορφα τα συναισθήματα που μας δημιούργησε η επίσκεψη στο μουσείο, ενός μουσείου που τιμά και προβάλει την πολιτιστική κληρονομία της χώρας. Ωστόσο η κούραση μας ήταν τέτοια που υποδεχτήκαμε με χαρά την ανακοίνωση αναχώρησης του οδηγού μας.

Ξενοδοχείο λοιπόν και τακτοποίηση των αποσκευών μας. Το ξενοδοχείο ήταν υψηλών προδιαγραφών δείγμα της υψηλής τουριστικής κίνησης. Οι περισσότεροι από το γκρουπ δε χάσανε την ευκαιρία και πήγανε να τιμήσουν την πισίνα και τα θερμά λουτρά του.

Hotel, Tozeur

Προσωπικά επέλεξα να κάνω μια μικρή βόλτα στη Τοζέρ, πριν σουρουπώσει. Κάλεσα ένα ταξί που με άφησε στο κέντρο της μικρής αυτή πόλης. Πρώτη φορά στο ταξίδι στην Τυνησία μακριά από το γκρουπ, θυμήθηκα ξανά γιατί λατρεύω τα solo ταξίδια. Η απόλυτη ελευθερία κινήσεων που είχα, μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω ένα κομμάτι της παλιάς πόλης. Στα γύρω καφενεία, κόσμος πολύς έπινε καφέ ή τσαϊ. Άντρες κατά κύριο λόγο. Κάποια μαγαζιά ήταν ακόμη ανοιχτά, κάποια με τουριστικά είδη, άλλα με ρούχα και φυσικά τα περισσότερα με φαγητό.

Tozeur, Tunisia

Tozeur, Tunisia

Tozeur, Tunisia

Η Τοζέρ μου έδωσε την εικόνα μιας μικρής, ήσυχης πόλης, με χαλαρούς ρυθμούς. Ασφάλεια ένιωθα σε κάθε βήμα μου, καθώς όλοι όσους συνάντησα ήταν ιδιαίτερα ευγενικοί μαζί μου. Άλλους τουρίστες δεν είδα, πράγμα που δεν με ξάφνιασε, μια που την Τυνησία την επισκέπτονται συνήθως μέσω τουριστικών πρακτορείων. Ταξί και πίσω στο ξενοδοχείο. Η επόμενη ημέρα είχε σαφάρι στη έρημο και έντονη γεύση »πολέμου των άστρων».

 

Συνεχίζεται…

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s